Bir tarafta iktidarın savunması, diğer tarafta muhalefetin iddiaları... Ama ekranlarda bağıranların hiçbiri şunu sormuyor: Peki bu kavganın ortasında ezilen vatandaşın hesabını kim verecek?

Bir tarafta iktidarın savunması, diğer tarafta muhalefetin iddiaları... Ama ekranlarda bağıranların hiçbiri şunu sormuyor: Peki bu kavganın ortasında ezilen vatandaşın hesabını kim verecek?

Bu millet, alın teriyle kazandığı üç kuruşu kenara koyarken hayal kurdu. Çocuğuna daha iyi bir gelecek, yaşlılığına biraz huzur, yarınına biraz umut için biriktirdi. Şimdi o birikimin nasıl, kimlerin eliyle, hangi kararlarla tehlikeye atıldığını soruyor. Ve bu soru, artık bir ekonomi sorusu değildir!

Bu bir güven sorusudur. Bu bir denetim sorusudur. Bu bir vicdan sorusudur. En önemlisi de bu bir ADALET sorusudur!

Türkiye'de gündeme gelen fon tartışmaları, işte bu yüzden sadece bir borsa meselesi değil, bir milletin devlete olan güveninin sorgulanmasıdır.

Bugün iktidar kendi penceresinden anlatıyor, muhalefet kendi penceresinden soruyor. Kürsülerde suçlamalar, ekranlarda savunmalar havada uçuşuyor. Ama bütün bu gürültünün arasında kimsenin unutmaması gereken tek bir gerçek var: Bu ülkenin vatandaşının emeği, birikimi ve yarına dair umudu, hiçbir siyasi kavganın malzemesi yapılamaz!

Asıl mesele kimin haklı çıkacağı değil! Asıl mesele gerçeğin ne olduğu ve vatandaşın hakkının nasıl korunacağıdır!

SONUÇ: SİYASETİN KAZANANI OLUR, ADALETİN KAYBEDENİ OLMAMALI!

Bugün iktidar muhalefeti suçlayabilir, muhalefet iktidarı sorgulayabilir. Yarın gündem değişir, bu tartışma unutulur, yeni kavgalar başlar. Ama vatandaşın kaybettiği para, sarsılan güveni ve içindeki o koca endişe, bir açıklamayla, bir manşetle, bir nutukla geçmez!

Unutmayın! Vatandaş, seçimden seçime hatırlanacak bir kalabalık değildir! O, sabahın köründe işe giden, vergisini kuruşuna kadar ödeyen, üreten, emekli olunca bile torununa harçlık yetiştirmeye çalışan, bu devleti ayakta tutan insandır!

İktidarın görevi kendini savunmak değil, milletin karşısında hesap vermektir! Muhalefetin görevi laf yetiştirmek değil, gerçeğin ortaya çıkması için sonuna kadar direnmektir! Yargının görevi ise güçlünün değil, haklının yanında durmaktır!

Eğer ortada bir usulsüzlük varsa üzeri örtülemez! Eğer bir ihmal varsa sorumlusu korunamaz! Eğer vatandaş mağdur olmuşsa, hakkı susarak değil, açıkça teslim edilerek iade edilir!

Hiç kimse siyasi kimliğinin arkasına saklanarak hesap vermekten kaçamaz! Hiç kimse makamını, koltuğunu, nüfuzunu hukukun üstünde göremez!

Çünkü mesele fon değil, para değil, borsa değil! Mesele, bir milletin devletine, hukukuna ve geleceğine duyduğu güvendir!

Ve unutmayalım:

Vatandaş parasını kaybederse yeniden kazanır. İşini kaybederse yeniden bulur. Ama adalete olan inancını kaybederse, o ülkeyi bir daha hiçbir şey ayakta tutamaz!

Siyasetçiler koltuklarını düşünebilir, partiler oylarını düşünebilir, kurumlar itibarlarını düşünebilir. Ama hepsinin üstünde bir gerçek var: Devletin asıl sahibi millettir, millet!

O halde soruyu bir kez daha, daha gür soralım:

Vatandaşın alın teri söz konusu olduğunda kim hesap verecek? Kim hesap soracak? Ve en önemlisi, vatandaşın hakkını kim koruyacak?

Bu soruların cevabı siyasi sloganlarda değil, şeffaflıkta, bağımsız yargıda ve somut adalette saklıdır.

Çünkü bir devletin büyüklüğü, güçlülerini ne kadar koruduğuyla değil, güçsüzünün hakkını ne kadar savunduğuyla ölçülür.

Adalet bir gün herkese lazım olacak. O gün geldiğinde kimsenin arayacağı şey siyasi bir dost değil, tarafsız bir hukuk ve hakkını teslim eden bir devlet olmalıdır.

ADALET Antalya'da yaşayan dayımın ismimi olarak kalmamalı ….!