Neden böyle bir başlık attık? Çünkü bu yazıyı okuyan bir çoğumuz bende dahil 50 yıl sonra büyük ihtimalle bu hayatta olmayacağız. Acı ama gerçek bu.
Neden böyle bir başlık attık? Çünkü bu yazıyı okuyan bir çoğumuz bende dahil 50 yıl sonra büyük ihtimalle bu hayatta olmayacağız. Acı ama gerçek bu.
Bu tarihi yazınca şöyle bir geçmişe bakıyor insan.
Oysa geçmiş ne kadar da güzel ve tatlıymış.
Kar yağasında okullar tatil olsun diye bekleyen çocukluğumuz. Sobanın dibinde yüzümüz kızarıncaya kadar ısınan bizler ağzımızla cama üflediğimiz buhara yazı yazan çocukluğumuz ne kadarda güzel ne kadarda keyifli idi.
Şimdiki çocukların birçoğu bunları bilmeyerek büyüyüp gidecek .
Sadece bu kadar mı? Hayır tatbiki de; Kız çocukları annelerine yardım eder erkek çocuklarda babalarına. Doğal gaz yoktu temek (kermeden) soba yakar kokusu buram buram tüterdi burnumuza hele arada rüzgâr ters esince evi duman is alırdı ama parfüm kokusundan daha güzeldi sanki.
Sobanın başında yarının dersleri yapılır sonra da büyükler eskilerden anlatır bizlerde dinlerdik.
Kanepe koltuk çok az kişide vardı somya denirdi bunlara fırınlı sobada patates pişer çayla afiyetçe yenirdi.
Soğuklar o kadar şiddetli olurdu ki cam kenarından uğultusunu çok rahat duyabilirdik.
Anneler el işi yapar mil ile kazak örgü örerlerdi.
Şimdi ben yazınca bunları eminim ki bir çoğunuz keşke dönebilsek o eski günlere diyorsunuzdur.
Kar yağdığında her birimizin evinin önünde mutlaka kardan adam olur burunlarında havuç gözlerinde konur…
Çamaşır makinelerde yoktu tıpkı doğalgazın olmadığı gibi elbiseler leğen dediğimiz kaplarda yıkanılır odanın ortasından ip geçer askılık gibi sabanın sıcağı ile korurdu elbiselerimiz.
Döşek ve yorganların altına koyardık ütülü gibi dursun diye…
En güzellide sofrada hep birlikte yemekler yenilir anne baba oturmadan asla oturulmazdı sofralara şimdilerde bunu görmek neredeyse imkânsız.
Hatta çok gariptir ,evlerde duşa kabinler yoktu odanın birinde cağ ,diye tabir ettiğimiz bölümler olur soba kaynayan sıcak su ile anneler evlatlarını banyo yaptırıldı.
Şimdi koca koca evlere herkese ait odalara sağılmıyor iken o zamanlar bir döşekte bir yorganda 3-4 kardeş yatardık.
Yatak döşekler dardı ama yüreklerimiz çook genişti.
Her evde neredeyse tandır olur kışlık yufka ekmekler yapılır bir yıl boyunca yenirdi şimdi yufka ekmek lüks oldu…
Öyle ki mahallede herkes o gün ekmek yapılan yere gelir karınlarını doyururlardı.
Eve akşamları misafir neredeyse her gün gelirdi mutlu olurduk şimdilerde misafiri bırak evlatlar ana babalarının yanlarına gelmiyorlar.
Maalesef İnsanlar..! Anne babalarının yerine kedi köpeklere değer vermeye başladılar…
Hatta öyle ki anne babalarını evlerine neredeyse kabul etmezlerken kedi köpek besler oldular evlerinde…
Ancak Pazar günleri evlerde banyo günü olması sebebi ile o gün kimse başkasının evine oturmaya veya ziyarete gitmezdi.
Gerçekten yazılsa geçmişin güzellikleri sayfalara sığmaz inanın bana.
Şimdi 50 yıl sonra kimse bunları hatırlamayacak tıpkı bizleri de hatırlamayacakları gibi.
O yüzden geçmişe özlem duymak yerine yapabildiğimiz kadarını yapmak lazım o günkü güzelliklerin.
Sevgi ile Kalın.
