Mekanın cennet olsun Üsküdar hocam

Editör

24.Mayıs.2011, 23:09

Editör

Gazetemiz yazarlarından Üsküdar Tekinarslan’ın vefat edişi herkesi üzdüğü gibi beni de derinden üzdü.

Üsküdar hocam ile tanışalı yaklaşık tamı tamına 1 sene olacak. 10 Haziran 2010’da ilk köşe yazısını bizimle paylaşan Üsküdar hocam bir birinden anlamlı birbirinden değerli gerek yerel, gerekse ulusal konulara değinerek gündemdeki konuları ele alır fikirlerini okurları ile paylaşırdı. Köşe yazılarını yazmaya devam eden Üsküdar hocam günümüzdeki konuların seçim olması haliyle gündeme ilişkin yazılar yazıyordu. Perşembe günü yayınlanacak olan köşe yazısını Pazartesi gününden atar, internetten takibini yapar, kendisine ise Perşembe günü gazetesini teslim ederdim.

Yine her zaman ki gibi köşe yazısını Pazartesi günü yolladı ve Perşembe günü kendisine getireceğim gazeteyi bekliyor olurdu. Götürür kendisine verir okur, yazmış olduğu yazının yorumunu yine orda bulunan arkadaşları ile de paylaşırdı.

Bu sabah yine her zaman ki gibi gazetemi almış dağıtır iken yolda karşılaştığım Şevket Gümüş abimin yüzünden düşen bin parçaydı. O deyilden sordum abi nasılsın iyimisin deyince Şevket abim sabah saat 08.40 sıralarında bana o acı haberi verdi. İnanamadım başta olamaz bu dedim, belki isim soy isim benzerliği vardır diyerek kendi kendimi kandırmaya çalıştım. Ama olmadı kandıramadım. O verilen üzücü haber gerçekti. Üsküdar hocamız artık yoktu, hayata gözlerini yummuştu.

Her hafta Perşembe günleri Kaman’da yanına uğradığım, sohbet ettiğim, beraber çay içtiğimiz, sohbet ettiğimiz bana hem babalık, hem ağabeylik nasihatlerinde bulunan Üsküdar hocamız artık yok.

Son görevimizi yerine getirmek üzere yine Kaman’da bulunan evine giderek ailesine başsağlığı dileğinde bulundum.

Sevgili Üsküdar hocama Allah’tan rahmet ailesine ve yakınlarına başsağlığı dilerim.

Üsküdar hocamıza ricada bulunup ilk yazmış olduğu yazıyı siz okurlarımız ile de yeniden paylaşıyorum.

MERHABA

Öncelikle Kırşehirhaber40 okurlarına merhaba demek istiyorum.

Gazetemiz Yazı İşleri Müdürü sempatik, güzel insan İsmail “Hocam sizi aramızda görmek istiyoruz, gazetemizde yazar mısın?” deyince çok mutlu oldum. Ve ilkyazım da biraz kendimden bahsetmek istedim.

1954 sonu bir kış günü Kargın Yenice Kasabasında dünyaya geldim. Çocukluğumu yaşamadım. Elimiz değnek tutar tutmaz üretimin bir köşesinde yerimizi aldık. Halk Partili bir aile ortamında büyüdüm. Babam işçiydi, çok fazla göremezdim. Elini öptüğümde tütün kokan nefesini çok özlerdim. Kucağına almaz, sarılmaz, sevgisini açığa vurmazdı. Daha çok dedemle birlikte olurduk. Dedem Kurtuluş Savaşı gazisiydi, dizinin dibine oturur Atatürk ve İnönü’nün kahramanlıklarını dinlerdim. Atatürk ismi en çok onun ağzına yakışırdı. Elleri nasırlı kürek gibiydi, beraber hayvan otlatırdık, tırpan ile ekin biçer, ben arkasından sap tarardım, üzüm keser bağ kaynatırdık.

Hayatımın şekillenmesinde büyük katkısı vardır.

İlkokulu köyde, ortaokul ve liseyi yatılı öğrenci olarak Antakya (Hatay) da okudum. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Fen Bilgisi Öğretmenliğini bitirdim. Malatya Atatürk Lisesi’nde Fizik Öğretmeni olarak ilk görevime başladım. Bir yıl sonra o zamanki adıyla Kaman Ortaokulu’na atandım.

TÖB-Der, Eğitim-Sen ve Eğitim-İş gibi öğretmen sendikalarında üye olmanın yanında yönetim kademelerinde görev aldım. Binlerce öğrencim oldu, onların Atatürk İlkeleri doğrultusunda, soran, sorgulayan, özgür bireyler olmaları için çaba sarf ettim.

Demokrasi mücadelesinde, yarının aydınlık Türkiye’sinin şekillenmesinde, kendimi sorumlu hissederek, çorbada tuzum olsun istedim.

Hoşça kalın, yarınlarınız aydınlık olsun.

Bu haber 817 defa okunmuştur.